Big Data en Privacy: informatie is geld

Big Data en Privacy: informatie is geld

Exploitatie van Big Data kan alleen bij een goede balans tussen het 'recht op kennis' en 'recht van het individu'. Dat betoogt Aleks Krotoski in The Guardian.

Het tweede decennium van de 21ste eeuw staat vooralsnog in het teken van Big Data. Van de status-updates, vriendschapsverbindingen en voorkeuren die Facebook en Twitter genereren, tot en met de zoektermen op Google, locatiegegevens van mobiele telefoons en aankoopgeschiedenis op klantenkaarten. Het gaat om hoeveelheden gegevens die zo groot zijn dat er niet makkelijk mee te rekenen valt, maar als je er eenmaal mee kunt werken, kunnen instellingen in zowel de publieke als private sector deze gegevens gebruiken om in kaart te brengen wat mensen willen, nog voordat ze zich dat zelf bewust zijn.

Het belangrijkste voor de bezitters van Big Data is het soort informatie waartoe zij toegang hebben. De geschatte waarde van Facebook (100 miljard dollar) is volledig gebaseerd op de gegevens die het organisaties biedt. Het bedrijf bezit meer dan 800 miljoen records over wie er in wiens sociale kring zit, relatie-informatie, sympathieën en antipathieën, publieke en privé berichten en zelfs lichamelijke kenmerken.

Maar geleidelijk aan worden burgers meer en meer bezorgd dat gegevens door bedrijven worden gebruikt voor andere doeleinden dan de reden waarvoor het verzameld is. Dit kan een verschuiving betekenen in de hoeveelheid en soort informatie die mensen bereid zijn te delen.

De zwakste schakel is de technologie zelf. Machines en systemen kunnen patronen zichtbaar maken op een manier die onverwachte gevolgen kan hebben voor individuen. De mensen die de systemen ontwerpen om data te verzamelen en te analyseren, zijn nu ook gedwongen mee te denken over de bescherming van persoonsgegevens. En zij kunnen dat ook wel eens verlkeerd inschatten. De technologieën zijn van zichzelf neutraal, niet goed of slecht. Je moet het met verstand gebruiken en rekening houden met gevoeligheden. Echter, gevoeligheden verschuiven gedurende iemands leven en, in bredere zin, sociale normen verschuiven ook nog eens in de tijd.

In feite betekent privacy in het tijdperk van de Big Data hetzelfde als het altijd betekent heeft, maar het vermogen van systemen voor het vastleggen, opslaan, verwerken, synthetiseren en analyseren van informatie over iedereen, heeft grenzen verlegd. Tegelijkertijd is het onwaarschijnlijk dat mensen zullen stoppen met het delen van gegevens zolang zij hiervoor diensten krijgen die worden gezien als waardevol.

Big Data biedt onmiskenbaar kansen, maar vereist een delicaat evenwicht tussen het recht op kennis en het recht van het individu. Privacy-normen zullen eisen dat nieuwe systemen van vertrouwen integraal; onderdeel uitmaken van het ontwerp van de technologie. Voor het gehele artikel, zie The Guardian.

 

In diezelfde serie, Battle for the Internet, publiceerde James Ball ook een goed verhaal over wat Google en Facebook nu precies van ons weten...

 

 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond